I had a way then losing it all on my own

" Lęk wysokości nie uchroni nas przed upadkiem " 

Czy to prawda? Czy jeśli nie zaryzykujemy, nigdy nic samo do nas nie przyjdzie? A może jeśli zaryzykujemy i poniesiemy porażkę, czy zdołamy się do togo przystosować? Nikt przecież nie lubi porażek... Może po prostu lepiej nie ryzykować? Ale czy wtedy dojdziemy do czegoś? Czy osiągniemy to co sobie zaplanowaliśmy nawet kiedy byliśmy dziećmi? W dzieciństwie marzyłam, żeby leczyć ludzi, ale szarza rzeczywistość sprowadziła moje marzenia prawie do poziomu zerowego. Bo przecież jak ja mam się dostać? Jak mam dostawać świetne oceny, jeśli dając z siebie wszystko dostaję tylko oceny które ani trochę mnie nie satysfakcjonują... Jest to tylko jeden przykład, a takich na pewno w moim i w Waszym życiu jest wiele... Chociaż czy gadanie, czy też wybory ludzi muszą niszczyć coś dla nas ważnego? Chyba niekiedy trzeba iść po trupach do celu, chociaż należy uważać, żeby nie zniszczyć przy okazji czegoś ważnego dla siebie. 

Wybaczcie, że notka jest jakaś taka dziwnie filozoficzna, ale mój nastrój nie pozwala mi na nic innego. Więc może będzie lepiej, kiedy zostawię Was ze zdjęciami dzisiejszego stroju.

Taak.. Wreszcie doczekałam się swoich vansów, które w kolorze czerwonym będą rozpogadzać jesienną pogodę i moje stroje. Resztę rzeczy znacie, no może oprócz torby, którą kupiłam będąc w Łodzi.. Z resztą vansiki też są stamtąd <3

bluzka, sweterek - Moodo || spodnie - Primark || buty - Vans || torba - CH Ptak || szalik - nn